محرمی که حرام نیست

نگرانم که آدمکشهایی که اسمشان لباش شخصی است، اما همه جز به اصطلاح پلیس ایران، می دانند که کارمند هستند و مردم را می کشند، دارند کشور را به سمت انقلابی مثل سال ۵٧ می برند که به قول مرحوم به آذین در کتاب از هر دری، مردم کاملا می دانستند چه را نمی خواستند، اما مطمئن نبودند چه می خواستند. آنچه بر سر مردم آمده، هر روز آتش زیر خاکستری از آنها ساخته که تند شده اند و خشونت را به جای نفی آن به ناچار برمیگزینند. نباید، اما من ینگ دنیا نشین که کاره ای نیستم که برای مردمی که خون عزیزی دستشان را خیس کرده، و جانشان را با شجاعت در خطر قرار داده اند، باید و نباید تعیین کنم. 
با هم دعا می کنیم.

ارسال شده در دوشنبه ٧ دی ،۱۳۸۸